Zarząd do spraw Jeńców Wojennych NKWD — część 1

Zarząd do spraw Jeńców Wojennych NKWD ZSRR (ros. Управление по делам военнопленных и интернированных НКВД СССР) – jeden z organów wewnętrznych Ludowego Komisariatu Spraw Wewnętrznych ZSRR (NKWD ZSRR), powołany przez ówczesnego ludowego komisarza spraw wewnętrznych ZSRR Ławrientija Berię 19 września 1939 roku, później Zarząd do spraw Jeńców Wojennych i Internowanych NKWD ZSRR. 11 stycznia 1945 Zarząd został przemianowany na Zarząd Główny do Spraw Jeńców Wojennych i Internowanych NKWD ZSRR. Jedna z instytucji państwowych ZSRR odpowiedzialna za organizację i przeprowadzenie zbrodni katyńskiej.

Powód utworzenia

Powodem utworzenia w strukturach NKWD dodatkowego zarządu (tj. ds. Jeńców Wojennych), był zamiar organizacji osadzenia w obozach żołnierzy Wojska Polskiego, którzy dostali się do niewoli sowieckiej po agresji ZSRR na Polskę, rozpoczętej 17 września 1939. Wbrew konwencjom międzynarodowymRegulamin dołączony do 4 Konwencji haskiej z 1907 o prawach i zwyczajach wojny lądowej w art. 8 głosi Jeńcy wojenni podlegają ustawom, przepisom i rozkazom, obowiązującym w armii państwa, w którego mocy pozostają. Art. 8 Konwencji nakazuje o jej wypowiedzeniu powiadamiać rząd Holandii będący depozytariuszem.