thumb|Grupa oficerów polskich podczas III powstania śląskiego przed pałacem w Slawentzitz (Sławięcice). Na pierwszym planie stoją od prawej: kapitan Leon Bulowski, kapitan Robert Oszek (2. z prawej), kapitan Jan Chodźko, porucznik Jan Kowalewski Jan KowalewskiW ewidencji wojskowej figurował jako „Jan III Kowalewski” dla odróżnienia od innych oficerów WP noszących to samo imię i nazwisko. (ur. 24 października 1892 w Łodzi, zm. 31 października 1965 w Londynie) – podpułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, matematyk, poliglota i kryptolog, który złamał sowieckie szyfry w czasie wojny z bolszewikami, oficer Oddziału II Sztabu Głównego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 24 października 1892W 1935 dokonano sprostowania daty urodzenia z 23 października na 24 października. . Syn Józefa i Zdzisławy z Kowalskich. Ukończył Szkołę Handlową Zgromadzenia Kupców w Łodzi. W latach 1909–1912 studiował na Uniwersytecie w Liège, otrzymując półdyplom z chemii technicznej. Po studiach wrócił do Łodzi, a praktyki zawodowe odbywał w fabrykach chemicznych w Zgierzu.