Według Wrighta za nieprawidłowości może odpowiadać rój sztucznie wytworzonych urządzeń do pozyskiwania energii z gwiazdy (coś na kształt zalążka sfery Dysona lub satelitów Dysona-Harropa, które mogą być przejawem występowania cywilizacji typu II w skali Kardaszowa). Wyjaśnienie to jest zgodne z sugerowanymi wcześniej przez członków projektu SETI postulatami, że najłatwiej będzie nam wykryć pozaziemskie cywilizacje, odnajdując ich technologiczne wielkie konstrukcje orbitujące wokół gwiazd.
W fantastyce naukowej Sfery Dysona pojawiają się w różnych publikacjach z zakresu fantastyki naukowej: w serialu Star Trek: Następne pokolenie, w odcinku Relics, jako kompletna sfera otaczająca gwiazdę, relikt nieistniejącej cywilizacji; w książce Odyssey One w tomie 2, jako rój a nie sfera budowana przez ponad sto lat; w serii Gwiazda Pandory Petera F. Hamiltona; w grze Stellaris, jako kompletna sfera, możliwa do budowy przez wszystkie cywilizacje, po odkryciu odpowiednich tradycji jedności oraz odpowiednich technologii; w grze Dyson Sphere Program; w grze Star Wars: The Old Republic w dodatku „Knights of the Eternal Throne”, a następnie w aktualizacji 5.1 „War for Iokath”.