Księga Jeremiasza (יִרְמְיָהוּ Yirməyāhū) [Jr] – księga zaliczana do ksiąg prorockich Starego Testamentu. Jej autorstwo przypisuje się tradycyjnie Jeremiaszowi, datując przy tym wiek jej spisania na VI wiek p.n.e. Pierwotnie została spisana w języku hebrajskim na terenie dawnej Judy i Egiptu. Opisuje dzieje związane z Jeremiaszem oraz orędzie, które przekazał mu Bóg Jahwe.
Księga proroka Jeremiasza to jedno z kluczowych dzieł Starego Testamentu, zawierające proroctwa i nauki Jeremiasza, proroka działającego w Judzie w VII i VI wieku p.n.e., w burzliwym okresie poprzedzającym upadek Królestwa Judy i niewolę babilońską. Księga ta jest świadectwem głębokiej relacji proroka z Bogiem, a także jego troski o naród judzki i jego przyszłośćBiblia Tysiąclecia: https://www.biblia.pl/ [dostęp 2025-02-18]..
Autorstwo i czas powstania Tradycja przypisuje autorstwo księgi Jeremiaszowi, jednak współczesna biblistyka podkreśla rolę redaktorów i uczniów proroka, którzy zebrali i ukształtowali jego nauki (1, s. 25-30). Księga powstawała w latach ok.