Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Solcu Kujawskim – rzymskokatolicki kościół parafialny w mieście Solec Kujawski. Mieści się przy ulicy Bydgoskiej.
Historia Świątynia została zbudowana w latach 1845-1847 jako kościół ewangelicki. Budowę wspierał król pruski Fryderyk Wilhelm IV Pruski oraz Zakład Impregnacji firmy Ruttgers z Berlina. Budowla została powiększona w 1894, m.in. o wieżę o wysokości 37 metrów. Trzy mieszczące się na wieży dzwony poświęcono i zamontowano w 1929.
W okresie II Rzeczypospolitej kościół był we władaniu parafii liczącej 1000 wiernych i należącej do superintendentury Bydgoszcz Ewangelickiego Kościoła UnijnegoStefan Grelewski, Wyznania protestanckie i sekty religijne w Polsce współczesnej, Lublin 1937, s. 328..
Po zakończeniu okupacji hitlerowskiej 17 lutego 1945, świątynia została przekazana katolickiej parafii św. Stanisława Biskupa i Męczennika. Ołtarz główny i wnętrze zostało przebudowane. 28 października 1945 świątynia została poświęcona, jako filialna parafii św. Stanisława Biskupa i Męczennika. Od 10 października 1966 jest samodzielną świątynią parafialną.