W alfabecie hebrajskim nie zapisuje się samogłosek, choć współcześnie niektórych liter używa się w tym celu.Klub Hebrajski o alfabecie hebrajskim.
Litery alfabetu hebrajskiego:
ZapisNazwaWymowaWartość numerycznaNowoczesnyTradycyjnyKursywa hebrajskaאא17pxalefnieme; jako samogłoska – [], [], [], []1בב17pxbet[], []2גג17pxgimel[]3דד17pxdalet[]4הה17pxhej/heNazwa użyta w trzecim wydaniu Biblii Tysiąclecia, np. w Lamentacjach (Pallottinum, Poznań – Warszawa 1990, )jako spółgłoska – []; jako samogłoska – [], 5וו17pxwawjako spółgłoska – []; jako samogłoska – [], []6זז17pxzajin/zain[]7חח17pxchet[] lub []8טט17pxtet[]9יי17pxjod/judjako spółgłoska – []; jako samogłoska – [], []10כךכך17px17pxkaf[], []20לל17pxlamed[]30מםמם17px17pxmem[]40נןנן17px17pxnun[]50סס17pxsamech/samek[]60עע17pxajin/ainjako spółgłoska – [] lub nieme; jako samogłoska – [], [], [], []70פףפף17px17pxpe[], []80צץצץ17px17pxcadi/cade/sade[] (polskie c)90קק17pxkof/kuf[], []100רר17pxreszw starożytności [], współcześnie []200שש17pxszin[] (polskie sz), []300תת17pxtaw[], []400
Pięć liter (kaf, mem, nun, pe, cade) przyjmuje na końcu wyrazu inną graficznie formę, zwaną końcową (kaf finalne, mem finalne itd.).