Monaster Zbawiciela i Trójcy Świętej w Wojnowie – męski klasztor staroobrzędowców-fiedosiejewców w Wojnowie, funkcjonujący w latach 1848–1884. Reaktywowany w 1885 jako wspólnota żeńska, istniał do śmierci ostatniej mniszki w 2006. Od tego momentu jest udostępniony dla turystów do zwiedzania.
Historia Monaster męski Według półlegendarnych przekazów, już w latach 30. XIX w. w okolicy późniejszego monasteru żyli pierwsi mnisi i mniszki staroobrzędowe. W 1836 Ławrientij Rastropin, znany wśród starowierców jako starzec Grigorjew, zamieszkał nad jeziorem Duś w pustelni. W 1845 do Eckertsdorfu przybył Andriej Szutow, skarbnik moskiewskiej gminy fiedosiejewców, którego zadaniem było ustalenie, czy miejscowość ta, znana już wcześniej jako skupisko staroobrzędowców, nadawałaby się na centrum tej grupy religijnej, na wypadek gdyby prześladowania religijne w Rosji zmusiły ich do emigracji. Szutow stwierdził, że odwiedzane miejsce doskonale nadaje się do zakładanych celów i spędził na Mazurach ponad rok, prowadząc pierwsze prace budowlane.