Jan Andrzej Kubik (ur. 1940 w Bielsku) – polski inżynier budownictwa, specjalizujący się w reologii konstrukcji inżynierskich oraz termomechanice; nauczyciel akademicki związany z politechnikami w Gliwicach i Opolu oraz PWSZ w Nysie.
Życiorys Urodził się w 1940 roku w Bielsku, gdzie uczęszczał do szkoły podstawowej i średniejWrocławskie Środowisko Akademickie. Twórcy i ich uczniowie, pod red. A. Chmielewskiego, wyd. Ossolineum, Wrocław 2007, s.236.. Po zdobyciu świadectwa dojrzałości podjął studia na Politechnice Śląskiej w Gliwicach, które ukończył w 1966 roku. Bezpośrednio po ukończeniu studiów rozpoczął pracę zawodową na swojej macierzystej uczelni, jednocześnie kontynuując studia doktoranckie. Jednocześnie podjął studia eksternistyczne z zakresu matematyki na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie (1965-1968). W 1970 roku uzyskał tam stopień naukowy doktora nauk technicznych, a w 1976 roku stopień naukowy doktora habilitowanego nauk technicznych w zakresie budownictwa na Politechnice Krakowskiej. Od lat 70. XX wieku pracuje także na Wyższej Szkole Inżynierskiej w Opolu (od 1996 roku Politechnika Opolska), gdzie od 1980 roku kieruje najpierw zakładem, a od 1986 roku Katedrą Fizyki Materiałów [on-line] [dostęp: 21.04.2012].