Laureat Nagrody Nobla mały|Albert Camus (1957) W 1957 otrzymał literacką Nagrodę Nobla za „ogromny wkład w literaturę, ukazującą znaczenie ludzkiego sumienia”. We Francji, gdzie Camus zyskał ogromną popularność, pisarz był pod koniec życia stale atakowany – za brak reakcji na wojnę w ojczystej Algierii, za brak zaangażowania lewicowego, za niemoralność jego książek.
Trzy lata po otrzymaniu Nagrody Nobla Camus – w wieku 46 lat – zginął w wypadku samochodowym, gdy wracał do Paryża wraz z przyjacielem i wydawcą Michelem Gallimardem. Gallimard stracił kontrolę nad samochodem, zjechał z drogi i uderzył w drzewo. Pisarz poniósł śmierć na miejscu. W torbie miał niedokończony szkic powieści Pierwszy człowiek.mały|Grób Camusa w Lourmarin Życie prywatne W wieku 20 lat ożenił się z Simone Hie. Po rozwodzie z nią miał żonę o imieniu Francine. Małżeństwu urodziły się bliźniaki: córka Catherine i syn Jean. W trakcie trwania małżeństwa, w marcu 1944 roku poznał Marię Casarès, z którą połączył go romans. Listy które para do siebie pisała zostały wydane po śmierci pisarza.
Camus był wychowywany jako katolik, jednak porzucił religię i stał się ateistą. Jest też określany mianem agnostyka.