Jak podkreśla córka pisarza, Catherine Camus w rozmowie z Piotrem Kieżunem, stało się to jednak za sprawą André Malraux, a nie Camusa, który twórczość polskiego pisarza uważał sobie za bliską oraz sprzeciwiał się niewydaniu francuskiego przekładu.
Dzieła (chronologicznie) Metafizyka chrześcijańska i neoplatonizm (Métaphysique chrétienne et Néoplatonisme, 1936) – esej filozoficzny Dwie strony medalu (L’Envers et l’Endroit, 1937) – eseje Kaligula (Caligula, 1938) – dramat, premiera 1944 Gody (Noces, 1939) – eseje Mit Syzyfa (Le Mythe de Sisyphe, 1942) – esej Obcy (L’Étranger, 1942) – powieść Nieporozumienie (Le Malentendu, 1944) – dramat Listy do przyjaciela Niemca (Lettres à un ami allemand, 1945) – esej Dżuma (La Peste, 1947) – powieść Stan oblężenia (L’État de siège, 1948) – dramat Sprawiedliwi (Les Justes, 1950) – dramat Człowiek zbuntowany (L’Homme révolté, 1951) – esej Lato (L’Été, 1954) – eseje i szkice z lat 1939–1953. Upadek (La Chute, 1956) – powieść Poznań (1956) – przemówienie Wygnanie i królestwo (L’Exil et le royaume, 1957) – nowele Śmierć szczęśliwa (La Mort heureuse, 1971) – powieść (nieukończona, wydana pośmiertnie) Pierwszy człowiek (Le premier homme, 1994) – powieść (nieukończona, wydana pośmiertnie) Albert Camus, Maria Casarès. Correspondance inédite (1944–1959).