Wyprodukowano 32 lokomotywy serii VIII V 1, wszystkie przez zakłady Hartmann w Chemnitz (pełna nazwa: Sächsische Maschinenfabrik vorm. Richard Hartmann – Saska Fabryka Maszyn dawniej Richard Hartmann). Były one budowane w trzech ulepszanych seriach produkcyjnych, różniących się charakterystykami. 10 lokomotyw pierwszej serii było zbudowanych w 1896 roku (numery na kolei 121-130), a 10 lokomotyw drugiej serii w 1897 roku (numery 131-140). Pierwsza seria miała cylindry o średnicy 460/680 mm, druga: 500/700 mm. Z widocznych zmian, w drugiej serii podcięto i zaokrąglono dotychczas prostą dolną krawędź ścian budki maszynisty, nad drugą osią wiązaną. Obie serie miały podwójne boczne okna budki.
W trzeciej serii 12 lokomotyw zbudowanych w 1900 roku polepszono wydajność kotła, podnosząc ciśnienie z 12 do 13 atmosfer i powiększając liczbę płomieniówek z 212 do 239. Kocioł podniesiono przy tym o 10 cm (środek był na wysokości 2350 mm nad szynami). Seria ta miała cylindry o średnicy 480/700 mm. Z widocznych zmian, przedłużono do tyłu daszek budki maszynisty, polepszając nieco ochronę obsługi.