Z dniem 15 września 1930 został przeniesiony z 37 pułku piechoty w Kutnie do Doświadczalnej Grupy Pancerno-Motorowej w Warszawie na stanowisko dowódcyLista oficerów dyplomowanych ..., s. 28.. Z dniem 1 września 1931 został przeniesiony do 3 pułku pancernego w Modlinie. W październiku tego roku powierzono mu pełnienie obowiązków zastępcy dowódcy 3 pułku pancernego w Modlinie. 9 grudnia 1932 został wyznaczony na stanowisko szefa sztabu 20 Dywizji Piechoty w Baranowiczach. 27 czerwca 1935 awansował na stopień podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1935 i 5. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów. Dowodził 6 batalionem pancernym we Lwowie. 28 listopada 1936 inspektor armii, generał dywizji Tadeusz Piskor wystawił mu następującą opinię: „bardzo szybko wszedł w dowodzenie i opanował baon bardzo dobrze. Zdecydowany, energiczny, czuć w baonie jego rękę. W urządzeniu – dużo starania. Ogólnie potwierdzam opinie 1933, 1934, 1935 – bardzo dobry”Opinie podpułkowników saperów za 1938 rok, Instytut Józefa Piłsudskiego w Ameryce, sygn. 701/1/120, s. 371.. Komendant Szkoły Podchorążych Saperów w Warszawie od 1938. Szef sztabu Grupy Operacyjnej „Piotrków” i dowództwa obrony Modlina w wojnie obronnej 1939. Dostał się do niewoli niemieckiej, a po zakończeniu wojny służył w Dowództwie Saperów 2 Korpusu we Włoszech.