W obliczu trudności finansowych i braku przychylności ze strony Rady Miejskiej, zmuszony był zrezygnować ze stanowiska dyrektora Teatru w Bydgoszczy.
W latach 1921–1922 był kierownikiem artystycznym Teatru Polskiego w Poznaniu. W 1926 powrócił do Bydgoszczy, gdyż Rada Miejska na tajnym posiedzeniu postanowiła oddać mu Teatr Miejski na sezon 1926/1927 w dzierżawę. Pragnął kontynuować podjętą misję narodową i wychowawczą, lecz przymuszony koniecznością finansową wprowadził operetkę jako stałą pozycję repertuarową. Poza tym zabiegał z powodzeniem o gościnne występy znanych artystów dramatu i operetki (Antoni Fertner, Jadwiga Fontanówna, Jadwiga Smosarska, Józef Węgrzyn). W maju 1927 bydgoska Rada Miejska powzięła decyzję o przedłużeniu z nim kontraktu na 3 lata.
Śmierć W trakcie przygotowań do nowego sezonu nabawił się choroby.
Zmarł 18 lipca 1927 w Bydgoszczy w wieku 44 lat. Został pochowany na cmentarzu Nowofarnym.
Życie prywatne 21 października 1909 w kościele Bernardynów w Wilnie ożenił się z aktorką Antoniną Józefą Podgórską (1879-1953)„Orędownik” 1909.10.28, R. 39, Nr 247, s. 3..