Zamek ten stał się ośrodkiem powstałego wówczas rożnowsko-krasneńskiego „państwa” feudalnego. Przyczynił się także do założenia miasta Uherské Hradiště oraz nazwanego jego imieniem miasta Brušperk. Najprawdopodobniej jego imieniem nazwano też miasto Braniewo na Warmii (). Długo uchodził za „germanizatora” Moraw. Z opinią taką nie zgadzała się m.in. Libuše Hrabová, która po analizie źródeł, przypisała wiele lokacji jego ministeriałom, a nie jemu samemu. Mieli oni przybyć za biskupem jako drobni rycerze, chłopów miało za nim przybyć dużo mniej, nowo zakładane osady były raczej mieszane.
Po śmierci króla Wacława biskup został doradcą i dyplomatą młodego króla Przemysła Ottokara II, jak również podporą królewskiej władzy na Morawach (król był równocześnie morawskim margrabią). W latach 1254–1255 i 1267–1268 towarzyszył królowi w wyprawach krzyżowych do Prus. Wraz z królem biskup Bruno starał się u papieża o podniesienie biskupstwa ołomunieckiego do rangi arcybiskupstwa, a także o założenie dwóch nowych biskupstw w Prusach, które miałyby być mu podporządkowane. Dla króla Przemysła zyskał Styrię, gdzie w latach 1262–1269 pełnił funkcję hetmana. Udało mu się wynegocjować małżeństwo króla z Kunegundą, wnuczką króla węgierskiego Beli IV. Wspierał w kurii papieskiej króla Przemysła w jego staraniach o rzymską królewską koronę.