Bitwa na górze Vladař – prawdopodobnie w drugiej połowie listopada 1421 roku, w trakcie wojen husyckich. Husyci pod dowództwem niewidomego hetmana Jana Žižki zajęli pozycję na wysokim na 693 m n.p.m. wzgórzu Vladař, położonym około 5 km na południowy wschód od miasta Žlutice. Przez trzy dni skutecznie bronili się przed liczniejszą armią panów pilzneńskich pod dowództwem saskiego szlachcica, właściciela Kynžvartu, Jindřicha z Plavna. Trzeciego dnia, z powodu braku prowiantu, przebili się przez okrążenie i wycofali do Žatca.
Tło Niewiele jest historycznych dowodów na temat działań wojskowych, jakie prowadził Jan Žižka jesienią 1421 roku. Jeśli poprawnie jest datowany jego list do Domažlic z 12 września, to prawdopodobnie formował nowe oddziały do walki z armiami drugiej krucjaty. Jednak Kronika husycka Wawrzyńca z Brzezowej wspomina o nim dopiero pod koniec miesiąca, kiedy to zlikwidował oblężenie Łomnicy, spalił kilka twierdz na lewym brzegu Wełtawy i zdobył Soběslav, gdzie spalił zamek Rosenbergów i zburzył mury miasta i kościoła. 14 października zaatakował następnie twierdzę Ostrov nad rzeką Nežárką, zdobytą późnym latem przez adamitów. Po ciężkiej walce wziął do niewoli około czterdziestu mężczyzn i kobiet, których wkrótce potem spalił.