thumb|240px|Grobowiec profesora na Cmentarzu Świętej Rodziny we Wrocławiu Zbigniew Ryziewicz (ur. 4 lutego 1898 w Strutynie, k. Złoczowa, zm. 21 marca 1977 we Wrocławiu) – polski zoolog i paleozoolog.
Życiorys
W roku 1915 Ryziewicz wstąpił do Legionów Polskich. Podczas walk z Niemcami został ciężko ranny. W 1921 trafił na Górny Śląsk i był uczestnikiem III powstania śląskiego walcząc w ramach batalionu „Saturn”. Odznaczony został Krzyżem Walecznych i Krzyżem Niepodległości. Po powstaniu rozpoczął studia filozoficzne oraz biologiczne i geograficzno-geologiczne na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. Od roku 1924 pracował na tym uniwersytecie jako demonstrator, a później jako asystent Katedry Anatomii Porównawczej Zwierząt. W 1928 roku trafił do Katowic, gdzie podjął pracę jako kustosz Działu Zoologicznego w nowo powstałym Muzeum Śląskim. W 1933 opublikował pracę „Ssaki dyluwialne z piaskowni pod Milowicami” opisującą wyniki badań nad szczękami ssaków plejstoceńskich znalezionych w piaskowniach Górnego Śląska. W 1946, na Uniwersytecie Jagiellońskim, obronił pracę doktorską o nowo odkrytym gatunku kopalnego piżmowołu „Ovibos recticornis sp. n.;