W oparciu o ten profil Alandowie zaklasyfikowali tekst kodeksu do Kategorii III, co oznacza, że posiada pewną wartość dla odtworzenia oryginalnego tekstu Nowego Testamentu oraz szczególną wartość dla poznania historii tekstu Nowego Testamentu.
Należy do rodziny tekstualnej Ferrara, której to grupy jest liderem. Zostało to potwierdzone przez Claremont Profile Method, tj. metodę wielokrotnych wariantów. Metodą tą przebadano jednak tylko trzy rozdziały Ewangelii Łukasza.
Tekst Pericope adulterae (Jan 7,53-8,11) umieszczony został w Ewangelii Łukasza, za 21,38, brak tekstu Mt 17,2b-3 (znaki czasu), tekst Łk 22,43-44 (krwawy pot Jezusa) umieszczony został w Ewangelii Mateusza, za Mt 26,39. Wszystkie te cechy są charakterystyczne dla rodziny Ferrara.
Historia thumb|Facsimile Abbotta z tekstem Łk 7,35-40 Paleograficznie datowany jest na wiek XIII. Tak go datował Gregory, Aland i tak go obecnie datuje INTF. Przypuszcza się, że rękopis został napisany w Kalabrii albo na Sycylii. J. Rendel Harris sądził, że mógł powstać w Syrakuzach na Sycylii ze względu na imiona świętych wymienionych w menologium. Rękopis należał niegdyś do arcybiskupa Reims Le Telliera (1671–1710) (wraz z kodeksami 10, 11). Obecnie przechowywany jest we Francuskiej Bibliotece Narodowej (Gr. 50) w Paryżu.