Streeter w 1924 roku uznał go za drugorzędnego świadka tekstu cezarejskiego.
Dokładne badania tekstu rękopisu w Ewangelii Marka – metodą wielokrotnych wariantów – i jego relacji do pokrewnych rękopisów przeprowadzili krytycy tekstu Kirsopp Lake oraz Silva LakeKirsopp Lake and Silva Lake, Family 13 (The Ferrar Group). The Text According to Mark with a Collation of Codex 28 of the Gospels, Studies and Documents XI (London, 1941).. Jacob Geerlings podobne badania przeprowadził dla rękopisu w pozostałych EwangeliachJ. Geerlings, Family 13 and EFGH, appendix A of Studies and Documents XIX (Salt Lake City, 1961). Lake koncentrował się na odtworzeniu tekstu archetypu, z którego pochodzi grupa, dla Geerlingsa chodziło o stworzenie profilu tekstualnego grupy.
Tekst rękopisu jest cytowany w naukowych wydaniach greckiego Novum Testamentum Nestle-Alanda (NA26, NA27). W 27 wydaniu Nestle-Alanda (NA27) zaliczony został do rękopisów cytowanych w pierwszej kolejności.
Zobacz też Lista kodeksów minuskułowych Nowego Testamentu Textus receptus
Uwagi
Przypisy