Minuskuł 124 (wedle numeracji Gregory—Aland), ε 1211 (von Soden) – rękopis Nowego Testamentu z tekstem czterech Ewangelii pisany minuskułą na pergaminie w języku greckim. Zawiera księgi liturgiczne oraz noty marginalne. Powstał w Kalabrii, w XI wieku, od 1564 roku przechowywany jest w Wiedniu. Tekst kodeksu reprezentuje cezarejską tradycję tekstualną, należy do rodziny Ferrara. Tekst rękopisu był wielokrotnie kolacjonowany, cytują go krytyczne wydania tekstu greckiego Nowego Testamentu.
Opis rękopisu Kodeks składa się ze 188 pergaminowych kart, ułożonych po cztery w jednym foliale (format quarto). Pergamin jest gruby, rozmiary kart wynoszą 21,7 cm na 18,8 cm. Kodeks zawiera jedną tylko lukę w tekście, powstałą w wyniku utraty kart (Łk 23,31-24,28).
Na pierwszej stronie kodeks zawiera Prolegomenę anonimowego autora, której tekst pisany jest w formie krzyża. Na stronach 1v-2r – Epistula ad Carpianum (list Euzebiusza do Karpiana), na stronach 2v-5v znajdują się tablice Kanonów Euzebiusza. Na stronach 8r-169v kodeks zawiera tekst czterech Ewangelii (część kart jest nieuporządkowana). W końcowej części, na stronach 169v-188v, w kodeksie znajdują się księgi liturgiczne z żywotami świętych: synaksarion i menologium.