20).
Tekst Jan 7,53-8,11 umieszczony został w Ewangelii Łukasza, za 21,38, tekst Mt 17,2b-3 (znaki czasu) został opuszczony, Łk 22,43-44 (krwawy pot Jezusa) umieszczony został za Mt 26,39.
W Mt 8,13 kodeks zawiera dodatek και υποστρεψαντες υ πεμφθεντες εις τον οικον ευρον τον ασθενουντα δουλον υγιαινοντα (a ci, którzy byli posłani po powrocie do domu swego znaleźli chorego sługę zdrowym). Wariantu tego nie potwierdzają inne rękopisy grupy Ferrara. W dolnym marginesie oryginalny skryba cytuje ten dodatek w brzmieniu innych rękopisów.
Historia thumb|Sambucus sprowadził rękopis do Wiednia Gregory datował kodeks na XII wiek. Instytut Badań Tekstu Nowego Testamentu datuje go na wiek XI.
Rękopis powstał w południowej Kalabrii. Na stronie 177r w subscriptio znajduje się imię niejakiego Leona Grzesznika. Sądzono dawniej, że jest to imię jednego z właścicieli kodeksu. Bruce M. Metzger przypuszczał, że jest to János Zsámboky, nabywca kodeksu. Hunger i Kresten sądzą, że jest to imię skryby. János Zsámboky (Sambucus), bibliotekarz, nabył go w 1564 w Neapolu za 15 dukatów i przywiózł do Wiednia. Minuskuł należał niegdyś do Zachariasa z Tarentu.
Andreas Birch oceniał, że jest to najlepszy rękopis przechowywany w Wiedniu.