Minuskuł 346 (wedle numeracji Gregory—Aland), ε 226 (von Soden) – rękopis Nowego Testamentu z tekstem czterech Ewangelii pisany minuskułą na pergaminie w języku greckim z XII wieku. Powstał w Kalabrii, obecnie przechowywany jest w Mediolanie. Zawiera księgi liturgiczne.
Opis rękopisu Kodeks zawiera tekst czterech Ewangelii, na 168 pergaminowych kartach (22,3 cm na 16,5 cm). Zawiera księgi liturgiczne z życiorysami świętych: synaksarion i menologium. Zawiera tylko jedną lukę, z powodu utraconych kart (Jan 3,26-7,52).
Tekst pisany jest jedną kolumną na stronę, 31-32 linijek w kolumnie. Scrivener ocenił, że pismo jest niestaranne.
Tekst Ewangelii dzielony jest według dwóch systemów, według κεφαλαια (rozdziały), których numery umieszczono na marginesie, oraz według krótszych jednostek - Sekcji Ammoniusza. Sekcje Ammoniusza nie zostały opatrzone odniesieniami do Kanonów Euzebiusza. Przed każdą z ewangelii umieszczone zostały listy κεφαλαια (spis treści). Tekst ewangelii zawiera ponadto τιτλοι (tytuły).