Szyfr Kisha – technika szyfrowania pozwalająca zachować bezpieczną komunikację przy użyciu klasycznej fizyki statystycznej, wynaleziony przez amerykańskiego fizyka Laszlo Kisha. Szyfr Kisha to fizyczne zabezpieczenie warstwy (technika sprzętowa), gdzie jak twierdził, bezpieczeństwo powinno być dostarczone poprzez prawa fizyki (drugie prawo termodynamiki i prawo Kirchhoffa) i nie należy go mylić z szyfrowymi rozwiązaniami programowymi tzw. Kish–Sethuraman (KS). Należy zauważyć, że roszczenie bezpieczeństwa jest sprzeczne z ogólnie przyjętym założeniem, że brak klasycznego systemu może być informacją teoretycznie bezpieczną. System Kisha jest podatny na różne proste ataki. System Kisha różni się jakościowo od kwantowej dystrybucji kluczy tym, że istnieje szereg dowodów bezpieczeństwa QKD, pomimo że nie ma takich dowodów na system Kisha, tylko niektóre ataki zostały wykluczone.