Ikony dla ikonostasu powstały w kijowskiej pracowni Aleksandra Muraszki. Dzwony (w liczbie ośmiu) zostały przywiezione z Gatczyny.
W 1929 z dzwonnicy soborowej zdjęto dzwony, zniszczony został ikonostas soboru, zaś pozostała część wyposażenia – ikony i utensylia liturgiczne – rozkradzione. W latach 30. XX wieku budynek został zaadaptowany przez władze radzieckie na radiostację, a następnie na muzeum krajoznawcze, co wiązało się z poważnymi przekształceniami w jego wnętrzu, niemal zupełnie zacierającymi pierwotne przeznaczenie obiektu. Od lat 70. XX wieku budynek posiadał status zabytku.
W 1995 budynek decyzją prezydenta Kazachstanu Nursułtana Nazarbajewa został zwrócony Rosyjskiemu Kościołowi Prawosławnemu; zrezygnowano tym samym z pierwotnego planu, by obiekt współdzieliły parafia prawosławna i muzeum. W tym samym roku patriarcha moskiewski i całej Rusi Aleksy II dokonał ponownego poświęcenia budynku, który w następnych latach został stopniowo w pełni przysposobiony do pełnienia funkcji liturgicznych.
Po zakończeniu gruntownej renowacji, sobór został po raz kolejny poświęcony 1 listopada 2020 r. przez metropolitę astańskiego i kazachstańskiego Aleksandra, w asyście hierarchów z Kazachstanu i Kirgistanu.
Uwagi
Przypisy
Wniebowstąpienia Kategoria:Cerkwie eparchii astańskiej Kategoria:Świątynie pod wezwaniem Wniebowstąpienia Pańskiego Kategoria:Zabytki Kazachstanu