Brał udział w III Konferencji KPP w Gdańsku w kwietniu 1922, II Zjeździe KPP jesienią 1923 pod Moskwą i V Zjeździe KPP w Peterhofie. 24 listopada 1924 został na 2 miesiące aresztowany, po zwolnieniu został członkiem KC KPP. W grudniu 1926 został ponownie aresztowany i skazany na 6 lat więzienia, skąd zbiegł w sierpniu 1928, później był słuchaczem Międzynarodowej Szkoły Leninowskiej, po czym pracował w przedstawicielstwie KPP przy Komitecie Wykonawczym MK. Od wiosny 1931 członek Sekretariatu Krajowego KC KPP. W styczniu 1932 został aresztowany i skazany na 6 lat więzienia i utratę praw na 10 lat. W wyniku amnestii w 1936 wyrok obniżono do 4 lat; pozostały mu jeszcze 4 lata do odbycia z poprzedniego wyroku. W koronowskim więzieniu był starostą komuny więziennej. Po wybuchu wojny 2 września 1939 wydostał się na wolność, a od marca 1940 pracował na Kielecczyźnie u byłego członka KPP, który był wpisany na volkslistę. W 1944 wstąpił do PPR. XI 1944-VII 1945 był więziony pod zarzutem współpracy z Niemcami i usunięty z PPR. Po zwolnieniu został dyrektorem Państwowej Centrali Handlowej w Bytomiu. Później był dyrektorem fabryki acetylenu w Katowicach. IX 1949-III 1951 ponownie więziony pod zarzutem współpracy z okupantem. W kwietniu 1959 przywrócono mu prawa członka partii i przyznano rentę dla zasłużonych.