W liście trzecim, do teściowej Bassuli, przedstawił zebrane przez siebie informacje na temat śmierci i pogrzebu Marcina.
Dialogi o życiu świętego Marcina Dwie księgi dialogów (Dialogorum libri II) relacjonują dyskusję toczoną pomiędzy trójką przyjaciół – Sulpicjuszem Sewerem, Gallusem (uczniem Marcina) oraz Postumianem, który po trzyletnim pobycie na Wschodzie powrócił do Galii. Dzieło rozpoczyna się od opowieści Postumiana o życiu i cudach świętych mężów w Egipcie. Postumian podał w niej wiele, skądinąd nieznanych, informacji o zakonnikach i rozwoju klasztorów na Wschodzie. W odpowiedzi Gallus starał się wykazać, że święty Marcin przewyższał wschodnich ascetów dzięki świętości życia, zrozumieniu istoty duchowości chrześcijańskiej oraz apostolskiej działalności. W drugiej księdze krąg uczestników dialogu poszerza się (inruit turba monachorum) a Sulpicjusz wprowadził motyw patriotyczny – okoliczni księża i zakonnicy z radością słuchali opowieści o wyższości biskupa i zakonnika z Galli nad świętymi mężami ze Wschodu.