thumb|Taśma magnetyczna thumb|Porównanie taśmy na szpuli z kasetą magnetofonową typu Compact Cassette thumb|Szpula z taśmą magnetofonową thumb|Standardowe szpule o średnicy 7 cali thumb|Szpula z taśmą przeznaczona do magnetofonu szpulowego mały|Wnętrze kasety VXA Taśma magnetyczna – nośnik danych, w postaci cienkiego paska taśmy z naniesioną warstwą magnetyczną, wykorzystywany, między innymi, w kasetach magnetofonowych (zapis dźwięku), VHS (zapis obrazu i dźwięku) oraz w pamięciach taśmowych dla komputerów.
Historia Prekursorem magnetofonów był telegrafon, zbudowany przez Valdemara Poulsena. Urządzenie wykorzystywało do rejestracji stalowy drut. Nieco później pojawiły się urządzenia korzystające ze stalowej taśmy. Były to nośniki ciężkie i niewygodne w użyciu – szczególnie ich łączenie było skomplikowane. Szybko przesuwająca się taśma stalowa była niebezpieczna dla użytkownika, ze względu na ostre krawędzie.
W latach 20. XX wieku pojawiły się pierwsze taśmy papierowe, z napyloną warstwą magnetyczną (patent przyznany w 1928 roku dla Fritza Pfleumera).
25 grudnia 1932 brytyjska rozgłośnia BBC po raz pierwszy nadała program nagrany na taśmie (stalowej).
Pierwszy praktyczny magnetofon, wykorzystujący papierową taśmę Magnetophon K1 zademonstrowany został przez firmę AEG w 1935 r.