Równina PyrzyckaJ. Kondracki, A. Richling Regiony Fizycznogeograficzne 1:1.500.000 [w:] Atlas Rzeczypospolitej Polskiej, Główny Geodeta Kraju, Warszawa 1994Nazwy geograficzne Rzeczypospolitej Polskiej, Główny Geodeta Kraju, Komisja Ustalania Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych, Państwowe Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych, Warszawa 1991 lub Równina Pyrzycko-StargardzkaJ. Kondracki Geografia Polski. Mezoregiony fizyczno-geograficzne, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1994 (313.31) – mezoregion fizycznogeograficzny położony w południowo-wschodniej części Pobrzeża Szczecińskiego, między Wzgórzami Bukowymi i Równiną Wełtyńską na zachodzie, równinami: Goleniowską i Nowogardzką na północy a Pojezierzem Zachodniopomorskim na południu i wschodzie.
Zbudowana jest z iłów i mułków pojeziornych oraz gliny zwałowej (na obrzeżu regionu); liczne pola drumlinowe (m.in. Grzędzice); odwadniana przez prawe dopływy Odry – Inę (wraz z Małą Iną) i Płonię; na północy jeziora Miedwie i Płoń. Znajdują się tu urodzajne gleby (czarne ziemie);