książka Kucharz gastronom) podają, że pochodzi ona od francuskiego słowa , oznaczającego rodzaj kiszki (gotowanej kiełbasy). Aleksander Brückner w swoim Słowniku etymologicznym języka polskiego (1927) twierdził, że wskazywanie na francuskie słowo jest błędem i wyraz „budyń” pochodzi tak naprawdę z angielskiego .
Wielki słownik języka polskiego PAN podaje (za Mirosławem Bańko), że stosowana w językach europejskich nazwa została przeniesiona z angielskiej potrawy na nazwę potrawy włosko-hiszpańskiej (budino). W polskich książkach kucharskich używano najpierw słowa pudding, później zaczęto stosować nazwę budyń.
Przypisy Przedruk: Związkowe Przedsiębiorstwo Wydawniczo-Handlowe „Wigor”, Warszawa 1990. Przedruk: Związkowe Przedsiębiorstwo Wydawniczo-Handlowe „Wigor”, Warszawa 1990.
s:Słownik etymologiczny języka polskiego/budyń.
Linki zewnętrzne Krystyna Reinfuss-Janusz (oprac.): Blaszane formy na budyń. Muzeum Etnograficzne w Krakowie
Kategoria:Puddingi Kategoria:Potrawy z jaj Kategoria:Kuchnia polska