Część kawalerii Hannibala powoli zmierza w kierunku doliny, po lewej stronie można dostrzec zarys bitwy.
Goya wprowadził również dwie postaci alegoryczne, które odzwierciedlają geografię przedstawionej sceny i podkreślają rezultat bitew, którymi dowodził Hannibal. Na pochmurnym niebie w swoim powozie zbliża się Wiktoria – bogini zwycięstwa i chwały, identyfikowana także jako kierująca ludzkimi losami Fortuna, której towarzyszy putto niosący snop zboża. W ręce trzyma laurowy wieniec, którym zamierza udekorować zwycięskiego wodza. Jedną rękę opiera na kole, co może oznaczać zmienność fortuny i tragiczny koniec Hannibala. Ten element został zaczerpnięty z twórczości Corrado Giaquinto. Na pierwszym planie odwrócona plecami do widza i zamykająca kompozycję znajduje się postać będąca alegorią najdłuższej rzeki we Włoszech – Padu. Przedstawiona zgodnie z ikonografią Lombardii włoskiego pisarza Cesare Ripy postać o umięśnionej męskiej sylwetce i głowie byka wylewa wodę z przechylonej amfory, co symbolizuje dolinę rzeki.