Zachowały się również dwa olejne szkice przygotowawcze do dzieła, różniące się od ostatecznej wersji kilkoma detalami. Na obu szkicach postać fantastyczna podająca rękę Hannibalowi ma delikatne skrzydła motyla. Badania radiograficzne ostatecznej wersji dzieła wykazały, że Goya pierwotnie namalował takie skrzydła, jednak później zamienił je na większe skrzydła anioła. Wojenne atrybuty: tarcza i sztandary leżą na ziemi na pierwszym planie, podczas gdy w ostatecznym dziele są bardziej ukryte za nogami konia. Pierwszy szkic, podpisany „Goya” pośrodku w dolnej części, miał wśród atrybutów także ściętą głowę, która jest widoczna na radiografii obrazu. Żołnierz, który trzymając ogromny sztandar zsiada z konia, spogląda w tym samym kierunku co Hannibal, jakby chciał zobaczyć, co jego wódz podziwia w oddali. Postać alegoryczna Padu wydaje się nieświadoma rozgrywającej się przed nią sceny. W ostatecznej wersji postacie symboliczne zyskują większą rolę, zostaje także dodana Wiktoria/Fortuna, która pojawia się w sonecie. Usunięta została postać, która znajduje się obok alegorii Padu. Jest to starzec o jasnych włosach w laurowej koronie, trzymający laskę przywódcy, identyfikowany jako pokonany barbarzyńca z ludów alpejskich, który podnosi wzrok w kierunku zwycięskiego Hannibala lub personifikacja Alp.