() (pol. wspólna skonsolidowana podstawa opodatkowania osób prawnych) – zaproponowany przez Komisję Europejską system obliczania podstawy opodatkowania w podatku dochodowym od osób prawnych prowadzących działalność na obszarze Unii Europejskiej. Taki łączny zysk ma być dzielony do opodatkowania przez poszczególne państwa w zależności od liczby pracowników, obrotu i dochodów w poszczególnych państwach.
Powstanie koncepcji Rada Europejska w marcu 2000 roku w Lizbonie ustaliła, że strategicznym celem stojącym przed Unią Europejską w XXI wieku jest „zostanie najbardziej konkurencyjną, dynamiczną, opartą na wiedzy gospodarką świata”. W tym celu wezwano w Lizbonie do ustanowienia takich ogólnych ram działalności ekonomicznej w UE, które będą sprzyjały przedsiębiorstwom i będą zachęcały je do inwestycji w Europie. Jako że opodatkowanie dochodu jest jednym z czynników branych pod uwagę przez inwestorów przy rozpoczynaniu nowych przedsięwzięć, 23 października 2001 roku Komisja Europejska, w wykonaniu podjętych założeń, przedstawiła komunikat, w którym zaproponowała ustanowienie skonsolidowanej podstawy opodatkowania dla dochodów osób prawnych działających w ramach rynku wewnętrznego UE.