von Haslau
Styrii – Heinrich Graf von Pfannberg
Karyntii, Krainy, Salzburga, Norymbergi, Szwabii, Bryzgowii, Alzacji i Szwajcarii,
oraz rycerze z Królestwa Węgier:
palatyn węgierski, wojewoda siedmiogrodzki, ban chorwacki Mateusz Czak (nádor, erdélyi vajda, szlavón bán Csák nembeli II. Máté, I. Máté fia)
komes Stefan Gutkeled, syn bana chorwackiego (országbíró Gutkeled István, nádor István fia)
komes Amadeus Aba, syn Dawida (országbíró Aba Amadé, Dávid fia), pochodzenia chazarskiego
i kumańscy łucznicy,
a także tajny odwód (300 rycerzy, w tym 60 ciężkozbrojnych) – Ulrich von Kapellen, Konrad von Summerau – z Górnej Austrii.
Bitwę rozpoczęli Kumanowie, rozpoznaniem terenu i sił przeciwnika. Dzięki uzyskanym od nich informacjom, Rudolf ukrył swój odwód (rezerwowy oddział wojska) na prawej flance Ottokara, w rejonie zalesionym. Trzeci szereg składający się z najcięższego rycerstwa ustawiony został w znacznym oddaleniu i był niewidoczny dla Ottokara. W XIII wieku tego typu pułapka uchodziła za postępowanie niechrześcijańskie i niegodne rycerza. Nikt też nie chciał podjąć się przygotowania pułapki. Dopiero po wielu naciskach Ulrich von Kapellen objął dowództwo nad ukrytymi 300 rycerzami, z tego 60 ciężkozbrojnymi rycerzami z Górnej Austrii.