Jedna obecna jest w plastydach, zarówno liści, jak i korzeni, druga w cytozolu. W kolejnej reakcji APS redukowany jest przez reduktazę APS do siarczynu, SO32-. Reduktaza APS w pierwszym etapie pobiera dwa elektrony ze zredukowanego glutationu. S-sulfoglutation ulega nieenzymatycznemu rozpadowi z wytworzeniem jonu siarczynowego. Alternatywną reakcją jest fosforylacja APS do 5'-fosfosiarczan 3'-fosfoadenozyny (PAPS). Produkt reakcji może być bezpośrednio wykorzystany przez sulfotransferazy do syntezy niektórych związków obecnych w komórkach roślinnych takich jak flawonoidy, kwas giberelinowy, steroidy i inne. Jeśli z APS powstają siarczyny są one dalej redukowane do siarczków przez reduktazę siarczynu (SiR), która elektrony niezbędne do przeprowadzenia reakcji pobiera z ferredoksyny. Ostatni etap redukcji SO42- katalizowany jest przez kompleks syntazy cysteiny (CS), składający się z acetyltransferazy seryny (SAT) i OAS (tiol)-liazy (OAS-TL). Pierwszy ze składników kompleksu odpowiada za syntezę z L-seryny i acetylo-CoA O-acetyloseryny (OAS). Drugi enzym przyłącza siarkę wytwarzając cysteinę.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Asymilacja siarki · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.