Naukowcy mają pewność sięgającą ponad 95,95% (3σ), że odkrycie układu planetarnego nie jest tylko błędem obserwacyjnym.

Najbliżej położona słońca planeta, Kepler-37b, była w momencie odkrycia najmniejszą znaną planetą pozasłoneczną orbitującą wokół gwiazdy ciągu głównegoPSR 1257+12 A ma masę zbliżoną do Kepler-37b. Rozmiary tego obiektu nie są znane, ale są one najprawdopodobniej mniejsze od rozmiarów Kepler-37b.. Średnica planety wynosi zaledwie jedną trzecią średnicy Ziemi, jest to prawie na pewno planeta skalista. Kepler-37c jest nieco mniejsza od Wenus, a Kepler-37d jest dwukrotnie większa od Ziemi.

Wszystkie trzy odkryte planety znajdują się w mniejszej odległości od ich gwiazdy niż Merkury od Słońca, na ich powierzchni nie ma warunków do powstania życia w formie znanej na Ziemi – szacuje się, że na powierzchni Kepler-37b panuje temperatura rzędu 700 K.

Planety znajdują się w rezonansie orbitalnym 5:8:15 (z dokładnością do 1%).

Odkrycie tak niewielkiej planety jak Kepler-37b w ramach programu Kepler zostało określone jako „poważne techniczne udoskonalenie dla teleskopu”.