Dowodem na szacunek jakim cieszył się wśród włościan było zdarzenie z 1864 r., kiedy, po aresztowaniu, chłopi zastąpili drogę eskortującym go żandarmom chcąc przemocą go uwolnić i dopiero na prośbę więźnia konwój przepuścili.
Śmierć i pogrzeb W 1887 r. w czasie sesji sejmowej, ulegając namowom młodzieży akademickiej we Lwowie do wzięcia udziału w obchodach rocznicy 29 listopada, wygłosił patriotyczne przemówienie, jednak w czasie obchodów przeziębił się i 10 grudnia 1887 r. zmarł. W dniu pogrzebu odwołano posiedzenie sejmu. Pogrzeb Henryka Janko odbył się w jego rodzinnych Hoszanach 13 grudnia 1887 r. i zmienił się w olbrzymią manifestację narodową. Zgromadził wielkie rzesze ludności wiejskiej, miejskiej, obywateli ziemskich powiatu Rudeckiego i powiatów okolicznych, przedstawicieli sejmu krajowego z marszałkiem Janem hr. Tarnowskim, delegacje gmin Rudki, Sambor, Gródek, Rady powiatowej rudeckiej, Towarzystwa Pedagogicznego, Koła nauczycielskiego, Kasyna i Towarzystwa Zaliczkowego w Rudkach, Oddziału rudeńsko-gródeckiego Towarzystwa gospodarskiego, Rady m. Lwowa, Stowarzyszenia „Gwiazda”, Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” ze Lwowa, Galicyjskiego Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego, komitetu obywatelskiego ze Lwowa, uczestników walk w 1831 r.