W październiku 1932 objął katedrę błagowieszczeńską. 11 lutego roku następnego został uwięziony w Chabarowsku, w grudniu skazany na dziesięć lat łagru za kierowanie „kontrrewolucyjną organizacją cerkiewno-monarchistyczną” działającą na Ałtaju. Od 1934 uwięziony w Bamłagu (okolice Swobodnego), pracował jako księgowy. W obozie nie ukrywał swojego przywiązania do prawosławia, za co w 1937 został skazany na śmierć pod zarzutem agitacji kontrrewolucyjnej.
W 2001 kanonizowany jako nowomęczennik.
Jego brat, Aleksiej Kokkiel, był malarzem, uczniem Ilji Riepina.
Przypisy
Kategoria:Czuwasze Kategoria:Urodzeni w 1883 Kategoria:Zmarli w 1937 Kategoria:Biskupi błagowieszczeńscy Kategoria:Eparchia orenburska Kategoria:Eparchia samarska Kategoria:Ofiary radzieckich łagrów Kategoria:Nowomęczennicy rosyjscy