Międzynarodowa Organizacja Meteorologiczna, ang. International Meteorological Organization, IMO – pierwsza międzyrządowa organizacja utworzona w 1873 roku w celu wymiany informacji o pogodzie wśród krajów świata. Narodziła się po to, żeby systemy pogodowe przenieść poza granice kraju oraz znajomość ciśnienia, temperatury, opadów itp. Jej praktyczny wymiar wyrażał się przede wszystkim w nadzorowaniu międzynarodowej współpracy meteorologicznej, standaryzacji obserwacji meteorologicznych, zbieraniu i wymianie informacji.
W 1853 r. Matthew Fontaine Maury z US Navy w Brukseli zorganizował pierwszą międzynarodowa konferencje poświęconą meteorologii morskiej, a w 1873 r. w Wiedniu odbył się pierwszy kongres meteorologiczny, powstała Międzynarodowa Organizacja Meteorologiczna, której celem była koordynacja metod i prac badawczych w skali kuli ziemskiej.
W 1891 w Monachium odbyła się konferencja Dyrektorów służ Meteorologicznych. Następna konferencja odbyła się w roku 1896 w Paryżu.
W 1905 roku Konferencja Dyrektorów zwołane w Innsbrucku. Léon Teisserenc de Bort zaproponował telegraf wykorzystywany na światową sieć stacji pogody.