Ołtarz Jerozolimski – gotyckie retabulum ołtarzowe, wykonane około 1495–1500 przez anonimowego malarza, przypuszczalnie dolnoreńskiego, zaznajomionego z malarstwem gdańskim, nadreńskim i niderlandzkim.
Zleceniodawcą dzieła było prawdopodobnie Bractwo Kapłańskie kościoła Mariackiego w Gdańsku. Malowidła ukazują wybrane epizody z życia Jezusa Chrystusa ukazane w konwencji narracyjno-symultanicznej, których dopełnienie tworzy bogata sceneria krajobrazowo-architektoniczna. Dominantę krajobrazu tworzy panorama Jerozolimy. Ołtarz był pierwotnie umieszczony w kaplicy Jerozolimskiej w obrębie kościoła Mariackiego w Gdańsku, a po roku 1945 trafił do zbiorów warszawskiego Muzeum Narodowego, gdzie znajduje się do dziś. Dzieło charakteryzuje się wysoką klasą artystyczną. Posiada unikatowy program ideowy o charakterze chrystologicznym, sakramentalnym i eklezjologicznym. Obrazuje słuszność nauki Chrystusa (epizody z części środkowej ołtarza) i eucharystyczny wymiar chleba-Ciała i wina-Krwi Chrystusowej, oraz istotę Kościoła, jego działalność apostolską, udzielanie sakramentów i głoszenie prawdy, której źródłem jest Chrystus.