thumb|242px|Widok prawego skrzydła ze scenami Wjazdu Jezusa do Jerozolimy i Wypędzenia przekupniów ze świątyni Podobnie jak treści ideowe i sens dzieła, styl malowideł ołtarza odznacza się wysokim poziomem artystycznym. Wszakże pojawiają się pewne uchybienia, które rzutują na kontrast w jakości realizacji (widoczny zwłaszcza pomiędzy uporządkowaną, swobodną kompozycją scen ołtarza otwartego a chaotycznym wpisaniem narracji w scenerię na rewersach skrzydeł), nie obniża to klasy artystycznej malowideł. Charakteryzują się połączeniem stylizacji typowej dla wcześniejszych faz gotyku z późnogotyckim realizmem. W tych epizodach najbardziej czytelna jest inna osobliwość gdańskiego dzieła, którą jest stylowa i ikonograficzna heterogeniczność. Pomimo pewnej niespójności oraz niekiedy pasywnej recepcji elementów kompozycyjnych, czytelna jest erudycja twórcy retabulum, który czerpał swoje inspiracje z dzieł malarstwa tablicowego, książkowego i przeżywającej wówczas rozkwit grafiki. Jako wzory posłużyły przede wszystkim dzieła związane ze środowiskami artystycznymi z Dolnej Nadrenii Westfalii oraz Gdańska, ponadto z północnej Francji i Włoch.