Kwietniczek wiązowiec (Anthaxia manca) – gatunek chrząszcza zaliczany do rodziny bogatkowatych. Larwy rozwijają się w drewnie wiązów, a rzadziej innych drzew liściastych. Zasiedla zachodnią Palearktykę od rejonu śródziemnomorskiego i Europy Środkowej po Azję Środkową. W Polsce gatunek rzadko spotykany, rozsiedlony głównie w zachodniej części kraju.
Taksonomia thumb|240px|left|Budowa głowy i przedplecza Gatunek ten po raz pierwszy opisany został przez Karola Linneusza w 1767 pod nazwą Buprestis manca. Na przestrzeni lat umieszczany był m.in. w rodzaju Cratomerus, w tym wyznaczony gatunkiem typowym jego podrodzaju Trichocratomerus (takson współcześnie niewyróżniany). Obecnie zaliczany jest do rodzaju Anthaxia i jego podrodzaju nominatywnego. Stanowi też takson nominatywny zdefiniowanej w 1917 roku przez Jana Obenbergera grupy blisko spokrewnionych gatunków – ang. "Anthaxia manca species group". Obejmuje ona 9 opisanych do 2013 roku gatunków (obok omawianego także: A. brodskyi, A. cupressi, A. hackeri, A. intermedia, A. magnifica, A. senicula, A. simandli, A. ulmi), rozsiedlonych w Palearktyce, głównie wokół Morza Śródziemnego, ale też w innych rejonach Eurazji, na wschód aż po południowe Chiny.