Po wybuchu I wojny światowej działała w 1914 w intendenturze, służbie sanitarnej i wywiadzie Legionów Polskich. We własnym domu założyła szwalnię bielizny i mundurów oraz kwatery dla legionistów. Współzałożycielka Ligi Kobiet Galicji i Śląska a następnie przewodniczącą jej koła krakowskiego oraz wiceprzewodnicząca Naczelnego Zarządu LKGiŚ (1915–1917)Joanna Dufrat, Kobiety w kręgu lewicy niepodległościowej. Od Ligi Kobiet Pogotowia Wojennego do Ochotniczej Legii Kobiet (1908–1918/1919, Toruń 2001, s. 8, 57, 173, 239, ..
Po wojnie była działaczką Ligi Kobiet Polskich i przewodniczącą jej koła krakowskiego, następnie przewodniczącą Koła Polek w Warszawie i Wilnie, przewodniczącą Komitetu Wojewódzkiego Związku Pracy Obywatelskiej Kobiet. Od 1932 roku była przewodniczącą Klubu Sportowego Stowarzyszenia „Rodzina Wojskowa”, a od 1933 roku była wiceprzewodniczącą Zarządu Naczelnego Stowarzyszenia. Była również współzałożycielką „Rodziny Urzędników Skarbowych” i Towarzystwa „Opieka”. Pełniła funkcję wiceprzewodniczącej Rady Narodowej Polek, była członkinią Unii Polskich Związków Obrońców Ojczyzny i członkinią Rady Naczelnej OZN.