Fotografować zaczął jeszcze z końcem XIX w. i zajmował się tą dziedziną do późnej starości. Pomimo iż był w tym zakresie samoukiem, posiadł znaczną wiedzę w zakresie fotografii i ciągle wówczas rozwijających się technik fotograficznych. Stosował różne techniki: bromową, ozobromową, pigmentową i gumy. Od 1907 r., był członkiem Towarzystwa Miłośników Fotografii w Warszawie. Był przede wszystkim fotografem gór. Jego fotografie zamieszczały liczne czasopisma, nie tylko fotograficzne. Ilustrowały one również szereg wydawnictw książkowych, a także m.in. broszurę, w której opisał swoją wycieczkę na Mont Blanc (Wejście na Mont Blanc (4810 m), Warszawa 1912). Do pierwszej wojny światowej zaliczał się do najbardziej cenionych fotografów TatrBohuš Ivan: Kto bol kto vo Vysokých Tatrách. Jan Jaroszyński, w: „Vysoké Tatry” R. XV, nr 2/1976, s. 30. Pełnił różnorakie funkcje w zarządach towarzystw fotograficznych, często wygłaszał odczyty. Z Tadeuszem Barzykowskim napisał doskonały Podręcznik fotografii (III wyd. w 1928 r.).