Monaster Przemienienia Pańskiego – prawosławny męski klasztor w Dziatłowiczach (obecnie rejon łuniniecki obwodu brzeskiego Białorusi), istniejący w latach 1560–1855.
Historia Fundatorem monasteru był Konstanty Ostrogski, który w 1560 nakazał wzniesienie klasztoru u ujścia Cny do Prypeci. Jurysdykcyjnie monaster podlegał eparchii turowsko-pińskiej. Zgodnie z wolą fundatora mnisi mieli zajmować się prowadzeniem szpitala. Klasztor działał bez przeszkód do unii brzeskiej, po której został zamknięty. W 1622 Konstantyn Dołmat doprowadził do ponownego otwarcia wspólnoty, zapisał jej także dobra lulinieckie i dziatłowickie.
W 1823 na terenie monasteru została wzniesiona nowa drewniana cerkiew. Klasztor funkcjonował do 1855, gdy został zlikwidowany na mocy decyzji Świątobliwego Synodu Rządzącego z powodu małej liczby powołań. Ostatnich mnichów skierowano do monasteru Objawienia Pańskiego w Pińsku. Cerkiew monasterska pozostała czynna jako parafialna, była przebudowywana w latach 1871 i 1896. Funkcjonowała do II wojny światowej, po której została odebrana wiernym, a następnie porzucona i stopniowo uległa dewastacji. Pierwotne wyposażenie świątyni nie przetrwało.