Drobnołuszczak czarnołuskowy, łuskowiec czarnołuskowy (Pluteus pseudorobertii M.M. Moser & Stangl) – gatunek grzybów należący do rodziny łuskowcowatych (Pluteaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Pluteus, Pluteaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisali go Meinhard Michael Moser i Johann Stangl w 1963 r. Synonim: Pluteus pseudorobertii M.M. Moser (1953). Nazwę polską podał Władysław Wojewoda w 2003 r, wcześniej gatunek ten znany był pod nazwą łuskowiec czarnołuskowy.
Morfologia Kapelusz Średnica 2–5 cm, początkowo jest łukowaty lub stożkowaty, później rozpostarty i posiada tępy garb. Powierzchnia początkowo o barwie jasno-skórzastej lub siwoskórzastej, później ciemniejsza – brązowosiwa do czarniawej. Wierzchołek delikatnie łuskowaty i lekkim oliwkowym odcieniu. Blaszki U młodych okazów białe, o ostrzach delikatnie ząbkowanych, potem siwawe o odcieniu kości słoniowej, lub łososiowo-różowe. Trzon Wysokość 2–5 cm, grubość 0,3–0,7 cm, walcowaty, pełny, zwarty, podstawa nieco zgrubiała Powierzchnia na młodych owocnikach biaława, później żółtawo-skórzasta, w dolnej części oliwkowo-sina. Miąższ W kapeluszu i w górnej części trzonu białawy, w dolnej części trzonu ma kolor kości słoniowej.