thumb|250px|Przykładowe ułożenie kostki metodą Petrus. Ostatni etap (rozwiązanie ostatniej warstwy) równa się ułożeniu kostki. Wygląd 3. etapu jest czysto przykładowy, ze względu na dużą ilość możliwych kombinacji w wyglądzie tego etapu. thumb|300px|Przykładowe ułożenie kostki Rubika metodą Petrusa Metoda Petrusa (metoda Petrus) – popularna (choć nie tak jak metoda CFOP – Fridrich) metoda układania kostki Rubika. Została wynaleziona w 1981 roku przez szwedzkiego speedcubera Larsa Petrusa. Jest wykorzystywana głównie jako technika FM (Fewest Moves), jednak po treningu może być używana do układania kostki na czas. Jest znana z możliwości ułożenia pierwszych dwóch warstw (bloczek 3×3×2, tzw. F2L, od ang. First Two Layers) bez nauki żadnego algorytmu (intuicyjnie, czyli „na logikę”). Do rozwiązywania ostatniej warstwy wykorzystywane są tzw. ZBLL-e, czyli grupa algorytmów używanych do ułożenia jej z pozycji, w której wszystkie krawędzie w niej są zorientowane kolorem górnej warstwy do góry (wygląd „krzyża”). ZBLL-i jest 493, co czasem odstrasza początkujących speedcuberów od nauki tej metody.