10 kwietnia 1943 roku podarował zamek Altenburg miastu.
Strefa sowiecka i NRD Chociaż zamek Fröhliche Wiederkunft w 1946 roku w związku z podziałem włączony został do radzieckiej strefy okupacyjnej w Niemczech Ernest otrzymał pozwolenie na zamieszkanie w zamku do końca życia. Odrzucił jednocześnie ofertę syna Jerzego, by zamieszkać w brytyjskiej strefie okupacyjnej na zamku Hamborn. Był jedynym byłym niemieckim władcą, który był obywatelem NRD. Ernest zmarł w maju 1955 roku i został pochowany w grobowcu Krähenhütte w Trockenborn-Wolfersdorf.
Przypisy
Bibliografia Heinrich Ferdinand Schoeppl: Die Herzoge von Sachsen-Altenburg. Bozen 1917, Neudruck Altenburg 1992
Hans Hoffmeister, Volker Wahl (Hrsg.). Die Wettiner in Thüringen. Arnstadt und Weimar 1999, Uwe Gillmeister: Vom Thron auf den Hund. Borna 2003, Konrad Scheuermann, Jördis Frank (Hrsg.): neu entdeckt/Essays. Katalog zur 2. Thüringer Landesausstellung Bd. 3. Mainz 2004, Hanns Möller: Geschichte der Ritter des Ordens pour le mérite im Weltkrieg, Band II: M-Z, Verlag Bernard & Graefe, Berlin 1935, S.