Ilko (Ilj) Struk, ros. Илько (Илья) Струк (ur. w grudniu 1896 r. w powiecie czarnobylskim, zm. ?) – rosyjski, a następnie ukraiński wojskowy, antybolszewicki watażka partyzancki.
Ukończył szkołę ziemską w Czarnobylu, po czym pracował półtora roku jako wiejski nauczyciel. Po wybuchu I wojny światowej został zmobilizowany do armii rosyjskiej. Służył jako marynarz na okręcie wojennym „Sztandart” Floty Bałtyckiej. W 1916 r. ukończył szkołę junkierską, uzyskując stopień praporszczika. Po rewolucji lutowej 1917 r. sformował w rejonie Czarnobyla ochotniczy oddział „wolnego kozactwa”. Na pocz. 1918 r. przyłączył się do wojsk atamana Symona Petlury, walcząc przeciwko oddziałom bolszewickim w rejonie Czarnobyla i Kijowa. Po ustanowieniu Hetmanatu pod koniec kwietnia tego roku, poparł hetmana Pawło Skoropadskiego. W listopadzie zorganizował na północy Kijowszczyzny 2-tysięczny oddział powstańczy, ponownie stając po stronie atamana S. Petlury. W grudniu został aresztowany przez „petlurowców” pod zarzutem uprawiania rabunku i rozboje na miejscowej ludności. Wkrótce zbiegł z więzienia, po czym w lutym 1919 r. przyłączył się ze swoim oddziałem do wojsk bolszewickich jako 20 Pułk Sowiecki. Skierowano go w rejon Borodzianki. Jednakże już w marcu tego roku zdezerterował, działając odtąd jako niezależny watażka. Wiosną 1919 r.