Od 1978 do 2009 pełnił funkcję przewodniczącego partii w dystrykcie Kishoregonj.
W 1971 brał udział w wojnie o niepodległość Bangladeszu. Kierował obozem dla rekrutów w Maghalayi w Indiach, a także był dowódcą jednego z oddziałów bengalskich sił wyzwoleńczych.
W 1970 został po raz pierwszy wybrany do Zgromadzenia Narodowego, zostając najmłodszym spośród deputowanych. W kolejnych latach ponawiał mandat deputowanego jeszcze sześciokrotnie, w wyborach w 1973, 1986, 1991, 1996, 2001 oraz w 2008. Od 1976 do 1978 był więziony przez władze po zabójstwie prezydenta Sheikha Mujibura Rahmana.
Od 16 lipca 1996 do 10 lipca 2001 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Zgromadzenia Narodowego, a następnie od 12 lipca do 28 października 2001 funkcję przewodniczącego. W kolejnej kadencji parlamentu, od 1 listopada 2001 do 27 października 2006 był wiceliderem opozycji. Po uzyskaniu kolejnego mandatu w wyborach z 29 grudnia 2008, został 25 stycznia 2009 wybrany na stanowisko przewodniczącego Zgromadzenia Narodowego.