Podróż na Bliski i Środkowy Wschód W październiku 1811, w trakcie podróży z Turcji do Egiptu, jej statek rozbił się u wybrzeży Rodos i zatonął. Wraz z nim zaginął cały dobytek, dlatego też ocaleli musieli nosić tureckie ubrania. Stanhope odmówiła noszenia hidżabu i wkładała męskie szaty, czym wywoływała w Anglii skandal.
Angielska fregata zabrała rozbitków do Aleksandrii, skąd – po zwiedzeniu Egiptu – ekipa wyruszyła statkiem do Jafy. Tam Stanhope kupiła konia i zamówiła aksamitne czerwone siodło haftowane złotem. Włożyła szaty sułtana mameluków: satynową koszulę, szarawary, czerwony kaftan haftowany złotem, płaszcz z frędzlami, wynajęła wielbłądy oraz niewolników, po czym wyruszyła przez pustynię, budząc podziw i respekt wśród Beduinów, którzy brali ją za nieziemską istotę. 31 sierpnia 1812 Hester Stanhope wkroczyła do Damaszku, gdzie została przyjęta przez paszę. 20 marca 1813 zdecydowała się wyruszyć do Palmyry, mimo że droga prowadziła przez pustynne terytoria wrogo nastawionych Beduinów.