Aycock, Cambridge, Mass.: Harvard Ukrainian Research Institute, 1979). Карта українських говорів с поясненнями в українській, польській та французькій мові, Warszawa 1933. Лемківська говірка села Явірок, „Lud Słowiański” 1934. Взаємовідносини між українською та польською мовою, „Записки наукового товариства ім. Шевченка”, Lwów 1937. Питання про лемківсько-бойківську мовну границю, „Lud Słowiański” 1937. Границі бойківського говору, „Літопис Бойківщини” (Sambor) 1938. Географія української мови, [w:] Географія українських і сумежних земель, опрац. і зред. В. Кубійович, Lwów–Kraków 1938 (wyd. II – 1943). Український правопис, Kraków 1941, 1942, 1943 (4 wydania, od 3. rozszerzone). W latach 1931, 1933, 1936, 1937 publikował w krakowskim „Roczniku Slawistycznym” (t. X–XIII) omówienia bibliograficzne prac językoznawczych, wydrukowanych w języku ukraińskim w latach 1929–1936. W 1975 ukazały się Studia nad dialektologią ukraińską i polską (z materiałów b. katedry języków ruskich UJ), opracowane i przygotowane do druku przez Mieczysława Karasia („Zeszyty Naukowe UJ” nr CCCLXXVI: Prace językoznawcze, zeszyt 44). W 2008 w Gorlicach nakładem Zjednoczenia Łemków (Об'єднання лемків) ukazał się wybór prac językoznawczych Ziłyńskiego, dotyczących Łemkowszczyzny: Праці про говірки Лемківщини (від Попраду до Ослави), вступ та ред.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Iwan Ziłyński · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.